De Sportkeuring

Door Ans Klomp – Wetsteen

 

Meroitje Wit was op de handbal
't was voor heur de foinste sport.
Woensdeseivend voor de training
Zundes voor een wedstroid vort.
Maar iniens kwam der een brieffie
zei most komme voor de keur 
en zai maar grommele en teute
want zuks was echt niks voor heur.

 

Er sting ok nag in dat skroiven
flessie urine most 'r mee
en Meraitje die zoi vloik al
dat ze dat vezelf niet dee. 
Maar ok hoe ze d'r verweerde
omkrombiene kon ze 't niet,
dat deer ging ze met heur flessie
docht, 'as maar gien mens 't ziet'

 

Grut, 't doppie was wat kloinig 
weerdeur 't niet zo goed sloôt
Meraitje had 't in een zakkie
en ze hield 'top heur skoot,
in de wachtkamer deer zat ze
en ze hield 't stevig vast
ja, wat doen je met zo'n flessie 
weer 't doppie niet van past.

 

Een paar joônse kwamme binnen
ientje lachte vals om heur
Meroitje was toen doodverlegen
en ze kreeg vezelf een kleur.
Ze wou maar dat ze nooit gaan was
oeh, wat voelde ze d'r arm.
Bah, 't flessie in d'r handen 
Dat was ok nag klef en warm.

 

Die joôns hadde heels gien flessie
vezelf had ze 't in de smies
en heel obsternaat toen docht ze:
'Zoi hewwe gien flessie pies.'
Ien van die joos wier toen roepen
puur uithoinig ging ie staan
maar met 't brevour van passies
was 't toen geloik al daan.

 

Een vlek kwam d'r in zoin jaszak
die wier groter en soiknat
Meraitje die zag toen inienen
dat ie wel een flessie had.
Dat met baaiegaar der hande 
hield ze 't heure stevig vast
zoi uithoinig een gloimpie
"k denk dat jou doppie ok niet past.’



 

Website designed and build by Déanluma